سالهاست آدمي با مقدمه شروع مي كند اصلاً اين مقدمه چيدمان مخصوص به خود را دارد و واژهاي وجود دارد به

نام ( مقدمه چيني ) گاهي براي مسائل امر خير و ............ و گاهي براي مسائل امر نكير و............ خلاصه

مي خوام بگم اين مقدمه اگه خوب يا بد باشه امكان داره كل جان كلام را ادا كنه . امان از آدمايي كه مقدمه

چيني  ضعيفي دارند طفلكي ها فكر كنم هيچوقت به كلام نرسند چون در اين سرزمين پهناور بدون مقدمه كار جلو

نميره مقدمه چيني كردم ( البته بدون مقدمه مي گم ) تا كمي در مورد لعاب زرين فام كه لعاب

بسيار زيبا و با ارزشي  است صحبت كنم لعاب زرين فام که ابوالقاسم آن را دو آتشه  مي خواند، رايج ترين و معروف ترين

تکنيک در تزئينات کاشي بود كه با شرايط احيا در كوره گازي به دست مي آيد . اين تکنيک ابتدا در قرن دوم هجري در مصر

براي تزيين شيشه مورد استفاده قرار مي گرفت. مراحل کار به اين شرح بوده که پس از به کار گيري لعاب سفيد بر روي بدنه

کاشي و پخت آن، کاشي با رنگدانه هاي حاوي مس و نقره رنگ آميزي شده و مجددا در کوره حرارت مي ديده و در نهايت به

صورت شیء لعابی درخشان و فلزگونه اي در مي آمده است. با توجه به مطالعات پيکره شناسي که بر روي نخستين کاشيهاي

معروف به زرين فام انجام گرفته و نيز از آنجايي که در اين نوع ازکاشيها بيشتر طرح هاي پيکره اي استفاده مي شده تا الگوهاي

گياهي، مي توان گفت اين نوع ازکاشيها به ساختمانهاي غير مذهبي تعلق داشته اند. ويراني حاصل از تهاجم اقوام مغول در

اواسط قرن هفتم هجري، تنها مدت کوتاهي بر روند توليد کاشي تأثير گذاشت و در واقع هيچ نوع کاشي از حدود سالهاي

642-654 ه.ق بر جاي نمانده است. پس از اين سال ها، حکام ايلخاني اقدام به ايجاد بناهاي يادبود کرده و به مرمت نمونه هاي

پيشين پرداختند. نتيجه چنين اقداماتي، احياي صنعت کاشي سازي بود. در اين دوران، تکنيک مينايي از بين رفت و گونه ديگري

از تزئين سفال که بعدها عنوان لاجوردينه را به خود گرفت، جانشين آن شد. در اين تکنيک، قطعات قالب ريزي شده با رنگهاي

سفيد، لاجوردي و در موارد نادري فيروزه اي، لعاب داده مي شدند و پس از اضافه شدن رنگهاي قرمز، سياه يا قهوه اي بر روي

لعاب، براي بار دوم در کوره قرار داده مي شدند. در اوايل دوره ايلخاني، تکنيک زرين فام بر روي لعاب بدون هيچ رنگ افزوده

اي به کار برده مي شد، اما در ربع پاياني قرن هفتم، رنگهاي لاجوردي و فيروزه اي به ميزان اندکي مورد استفاده قرار گرفتند. با

نزديک شدن به قرن هشتم هجري، آبي لاجوردي از رواج و محبوبيت بيشتري برخوردار شد و سرانجام تکنيک نقاشي زير لعاب

با استفاده از رنگهاي آبي لاجوردي و اندک مايه اي از رنگهاي قرمز و سياه، جايگزين نقاشي زرين فام شد که کاشيهاي توليد

شده با چنين تکنيکي معمولا با نام کاشيهاي سلطان آباد شناخته مي شوند. اين تکنيک تا اواسط قرن هشتم مورد استفاده قرار

مي گرفت و پس از آن منسوخ شد.

لعاب زرين فام فيروزه اي درخشان است و نمونه هايي از آن در موزه سفال و ابگينه موجود است.